ເນື້ອໃນ

# ຟັງຊັນທາງສະຖິຕິ ພາກທີຫ້າ

## SKEWP

ຄິດໄລ່ຄວາມສ້ວຍ (skewness) ຂອງການແຈກຢາຍ ໂດຍໃຊ້ປະຊາກອນຂອງຕົວປ່ຽນແບບສຸ່ມ.

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.1.

### ໄວຍາກອນ

SKEWP(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

ພາລາມິເຕີຄວນລະບຸຢ່າງໜ້ອຍສາມຄ່າ.

ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.

### ຕົວຢ່າງ

SKEWP(2;3;1;6;8;5) ສົ່ງຄືນ 0.2329985562

SKEWP(A1:A6) ສົ່ງຄືນ 0.2329985562, ເມື່ອຊ່ວງ A1:A6 ບັນຈຸຄ່າ {2;3;1;6;8;5}

## DEVSQ

ສົ່ງຄືນຜົນບວກຂອງກຳລັງສອງຂອງສ່ວນບ່ຽງເບນ ໂດຍອີງໃສ່ຄ່າສະເລ່ຍຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

#### ໄວຍາກອນ

DEVSQ(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.

#### ຕົວຢ່າງ

=DEVSQ(A1:A50)

## FORECAST

ຄາດຄະເນຄ່າໃນອະນາຄົດໂດຍອີງໃສ່ຄ່າ x ແລະ y ທີ່ມີຢູ່.

#### ໄວຍາກອນ

FORECAST(Value; DataY; DataX)

Value ແມ່ນຄ່າ x, ເຊິ່ງຈະໃຊ້ໃນການສົ່ງຄືນຄ່າ y ຕາມເສັ້ນຖົດຖອຍແບບເສັ້ນຊື່.

DataY ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂອງຄ່າ y ທີ່ຮູ້ຄ່າ.

DataX ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂອງຄ່າ x ທີ່ຮູ້ຄ່າ.

#### ຕົວຢ່າງ

=FORECAST(50;A1:A50;B1;B50) ສົ່ງຄືນຄ່າ Y ທີ່ຄາດຫວັງສຳລັບຄ່າ X ທີ່ເທົ່າກັບ 50 ຖ້າຄ່າ X ແລະ Y ໃນການອ້າງອີງທັງສອງມີຄວາມສຳພັນກັນແບບແນວໂນ້ມເສັ້ນຊື່.

## FORECAST.LINEAR

ຄາດຄະເນຄ່າໃນອະນາຄົດໂດຍອີງໃສ່ຄ່າ x ແລະ y ທີ່ມີຢູ່.

#### ໄວຍາກອນ

FORECAST.LINEAR(Value; DataY; DataX)

Value ແມ່ນຄ່າ x, ເຊິ່ງຈະໃຊ້ໃນການສົ່ງຄືນຄ່າ y ຕາມເສັ້ນຖົດຖອຍແບບເສັ້ນຊື່.

DataY ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂອງຄ່າ y ທີ່ຮູ້ຄ່າ.

DataX ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂອງຄ່າ x ທີ່ຮູ້ຄ່າ.

#### ຕົວຢ່າງ

=FORECAST.LINEAR(50;A1:A50;B1;B50) ສົ່ງຄືນຄ່າ Y ທີ່ຄາດຫວັງສຳລັບຄ່າ X ທີ່ເທົ່າກັບ 50 ຖ້າຄ່າ X ແລະ Y ໃນການອ້າງອີງທັງສອງມີຄວາມສຳພັນກັນແບບແນວໂນ້ມເສັ້ນຊື່.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.FORECAST.LINEAR

## NORM.S.DIST

ສົ່ງຄືນຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມປົກກະຕິມາດຕະຖານ. ການແຈກຢາຍນີ້ມີຄ່າສະເລ່ຍເປັນສູນ ແລະ ຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານເປັນໜຶ່ງ.

#### ໄວຍາກອນ

NORM.S.DIST(Number; Cumulative)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ໃຊ້ຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍສະສົມປົກກະຕິມາດຕະຖານ.

Cumulative 0 ຫຼື FALSE ຄິດໄລ່ຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ. ຄ່າອື່ນໆ ຫຼື TRUE ຄິດໄລ່ຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ.

#### ຕົວຢ່າງ

=NORM.S.DIST(1;0) ສົ່ງຄືນ 0.2419707245.

=NORM.S.DIST(1;1) ສົ່ງຄືນ 0.8413447461. ພື້ນທີ່ໃຕ້ເສັ້ນໂຄ້ງການແຈກຢາຍປົກກະຕິມາດຕະຖານທາງເບື້ອງຊ້າຍຂອງຄ່າ X ທີ່ເທົ່າກັບ 1 ແມ່ນ 84% ຂອງພື້ນທີ່ທັງໝົດ.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.3.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.NORM.S.DIST

## NORM.S.INV

ສົ່ງຄືນສ່ວນກັບ (inverse) ຂອງການແຈກຢາຍສະສົມປົກກະຕິມາດຕະຖານ.

#### ໄວຍາກອນ

NORM.S.INV(Number)

Number ແມ່ນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ໃຊ້ຄິດໄລ່ສ່ວນກັບຂອງການແຈກຢາຍປົກກະຕິມາດຕະຖານ.

#### ຕົວຢ່າງ

=NORM.S.INV(0.908789) ສົ່ງຄືນ 1.333334673.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.3.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.NORM.S.INV

## NORMSDIST

ສົ່ງຄືນຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມປົກກະຕິມາດຕະຖານ. ການແຈກຢາຍນີ້ມີຄ່າສະເລ່ຍເປັນສູນ ແລະ ຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານເປັນໜຶ່ງ.

ມັນຄື GAUSS(x)=NORMSDIST(x)-0.5

#### ໄວຍາກອນ

NORMSDIST(Number)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ໃຊ້ຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍສະສົມປົກກະຕິມາດຕະຖານ.

#### ຕົວຢ່າງ

=NORMSDIST(1) ສົ່ງຄືນ 0.84. ພື້ນທີ່ໃຕ້ເສັ້ນໂຄ້ງການແຈກຢາຍປົກກະຕິມາດຕະຖານທາງເບື້ອງຊ້າຍຂອງຄ່າ X ທີ່ເທົ່າກັບ 1 ແມ່ນ 84% ຂອງພື້ນທີ່ທັງໝົດ.

## NORMSINV

ສົ່ງຄືນສ່ວນກັບ (inverse) ຂອງການແຈກຢາຍສະສົມປົກກະຕິມາດຕະຖານ.

#### ໄວຍາກອນ

NORMSINV(Number)

Number ແມ່ນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ໃຊ້ຄິດໄລ່ສ່ວນກັບຂອງການແຈກຢາຍປົກກະຕິມາດຕະຖານ.

#### ຕົວຢ່າງ

=NORMSINV(0.908789) ສົ່ງຄືນ 1.3333.

## PERMUT

ສົ່ງຄືນຈຳນວນການຈັດລຽງສຳລັບຈຳນວນວັດຖຸທີ່ກຳນົດ.

#### ໄວຍາກອນ

PERMUT(Count1; Count2)

Count1 ແມ່ນຈຳນວນວັດຖຸທັງໝົດ.

Count2 ແມ່ນຈຳນວນວັດຖຸໃນແຕ່ລະການຈັດລຽງ.

#### ຕົວຢ່າງ

=PERMUT(6;3) ສົ່ງຄືນ 120. ມີ 120 ຄວາມເປັນໄປໄດ້ທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ໃນການເລືອກລຳດັບຂອງໄພ້ 3 ໃບ ຈາກໄພ້ທັງໝົດ 6 ໃບ.

## PERMUTATIONA

ສົ່ງຄືນຈຳນວນການຈັດລຽງສຳລັບຈຳນວນວັດຖຸທີ່ກຳນົດ (ອະນຸຍາດໃຫ້ມີການຊ້ຳກັນ).

#### ໄວຍາກອນ

PERMUTATIONA(Count1; Count2)

Count1 ແມ່ນຈຳນວນວັດຖຸທັງໝົດ.

Count2 ແມ່ນຈຳນວນວັດຖຸໃນແຕ່ລະການຈັດລຽງ.

#### ຕົວຢ່າງ

ສາມາດເລືອກວັດຖຸ 2 ຢ່າງ ຈາກວັດຖຸທັງໝົດ 11 ຢ່າງ ໄດ້ຈັກຮູບແບບ?

=PERMUTATIONA(11;2) ສົ່ງຄືນ 121.

=PERMUTATIONA(6;3) ສົ່ງຄືນ 216. ມີ 216 ຄວາມເປັນໄປໄດ້ທີ່ແຕກຕ່າງກັນໃນການຈັດລຳດັບໄພ້ 3 ໃບ ຈາກທັງໝົດ 6 ໃບ ຖ້າຫາກວ່າໄພ້ແຕ່ລະໃບຖືກໃສ່ກັບຄືນກ່ອນຈະຈົກໃບຕໍ່ໄປ.

## PROB

ສົ່ງຄືນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຄ່າໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນຈະຢູ່ລະຫວ່າງສອງຂີດຈຳກັດ. ຖ້າບໍ່ມີຄ່າ End, ຟັງຊັນນີ້ຈະຄິດໄລ່ຄວາມໜ້າຈະເປັນໂດຍອີງຕາມຫຼັກການທີ່ວ່າຄ່າຂໍ້ມູນເທົ່າກັບຄ່າຂອງ Start.

#### ໄວຍາກອນ

PROB(Data; Probability; Start [; End])

Data ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂອງຂໍ້ມູນໃນກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

Probability ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກົງກັນ.

Start ແມ່ນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນຂອງຊ່ວງທີ່ຕ້ອງການລວມຄວາມໜ້າຈະເປັນ.

End (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຄ່າສິ້ນສຸດຂອງຊ່ວງທີ່ຕ້ອງການລວມຄວາມໜ້າຈະເປັນ. ຖ້າພາຣາມິເຕີນີ້ຫາຍໄປ, ຈະຄິດໄລ່ຄວາມໜ້າຈະເປັນສຳລັບຄ່າ Start.

#### ຕົວຢ່າງ

=PROB(A1:A50;B1:B50;50;60) ສົ່ງຄືນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຄ່າພາຍໃນຊ່ວງ A1:A50 ຈະຢູ່ພາຍໃນຂີດຈຳກັດລະຫວ່າງ 50 ແລະ 60. ທຸກໆຄ່າພາຍໃນຊ່ວງ A1:A50 ຈະມີຄວາມໜ້າຈະເປັນຕາມທີ່ລະບຸໃນຊ່ວງ B1:B50.

## RANK

ສົ່ງຄືນອັນດັບຂອງຕົວເລກໃນກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

#### ໄວຍາກອນ

RANK(Value; Data [; Type])

Value ແມ່ນຄ່າທີ່ຕ້ອງການກຳນົດອັນດັບ.

Data ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂອງຂໍ້ມູນໃນກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

Type (ທາງເລືອກ) ແມ່ນລຳດັບຂອງການຈັດລຽງ.

Type = 0 ໝາຍເຖິງການລຽງລຳດັບຈາກຫຼາຍຫາໜ້ອຍ (ນີ້ແມ່ນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ),

Type = 1 ໝາຍເຖິງການລຽງລຳດັບຈາກໜ້ອຍຫາຫຼາຍ.

ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.

#### ຕົວຢ່າງ

=RANK(A10;A1:A50) ສົ່ງຄືນອັນດັບຂອງຄ່າໃນ A10 ພາຍໃນຊ່ວງຄ່າ A1:A50. ຖ້າ Value ບໍ່ມີຢູ່ໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ຂໍ້ຄວາມຜິດພາດຈະຖືກສະແດງ.

## RANK.AVG

ສົ່ງຄືນອັນດັບທາງສະຖິຕິຂອງຄ່າທີ່ກຳນົດ, ພາຍໃນອາເຣຂອງຄ່າທີ່ລະບຸ. ຖ້າມີຄ່າທີ່ຊ້ຳກັນໃນລາຍການ, ຈະສົ່ງຄືນຄ່າອັນດັບສະເລ່ຍ.

ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ RANK.AVG ແລະ RANK.EQ ຈະເກີດຂຶ້ນເມື່ອມີຄ່າຊ້ຳກັນໃນລາຍການ. ຟັງຊັນ RANK.EQ ຈະສົ່ງຄືນອັນດັບທີ່ຕໍ່າກວ່າ, ໃນຂະນະທີ່ຟັງຊັນ RANK.AVG ຈະສົ່ງຄືນຄ່າອັນດັບສະເລ່ຍ.

#### ໄວຍາກອນ

RANK.AVG(Value; Data [; Type])

Value ແມ່ນຄ່າທີ່ຕ້ອງການກຳນົດອັນດັບ.

Data ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂອງຂໍ້ມູນໃນກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

Type (ທາງເລືອກ) ແມ່ນລຳດັບຂອງການຈັດລຽງ.

Type = 0 ໝາຍເຖິງການລຽງລຳດັບຈາກຫຼາຍຫາໜ້ອຍ (ນີ້ແມ່ນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ),

Type = 1 ໝາຍເຖິງການລຽງລຳດັບຈາກໜ້ອຍຫາຫຼາຍ.

#### ຕົວຢ່າງ

=RANK.AVG(A10;A1:A50) ສົ່ງຄືນອັນດັບຂອງຄ່າໃນ A10 ພາຍໃນຊ່ວງຄ່າ A1:A50. ຖ້າ Value ບໍ່ມີຢູ່ໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ຂໍ້ຄວາມຜິດພາດຈະຖືກສະແດງ.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.3.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.RANK.AVG

## RANK.EQ

ສົ່ງຄືນອັນດັບທາງສະຖິຕິຂອງຄ່າທີ່ກຳນົດ, ພາຍໃນອາເຣຂອງຄ່າທີ່ລະບຸ. ຖ້າມີຄ່າທີ່ຊ້ຳກັນໃນລາຍການ, ຄ່າເຫຼົ່ານັ້ນຈະໄດ້ຮັບອັນດັບດຽວກັນ.

ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ RANK.AVG ແລະ RANK.EQ ຈະເກີດຂຶ້ນເມື່ອມີຄ່າຊ້ຳກັນໃນລາຍການ. ຟັງຊັນ RANK.EQ ຈະສົ່ງຄືນອັນດັບທີ່ຕໍ່າກວ່າ, ໃນຂະນະທີ່ຟັງຊັນ RANK.AVG ຈະສົ່ງຄືນຄ່າອັນດັບສະເລ່ຍ.

#### ໄວຍາກອນ

RANK.EQ(Value; Data [; Type])

Value ແມ່ນຄ່າທີ່ຕ້ອງການກຳນົດອັນດັບ.

Data ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂອງຂໍ້ມູນໃນກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

Type (ທາງເລືອກ) ແມ່ນລຳດັບຂອງການຈັດລຽງ.

Type = 0 ໝາຍເຖິງການລຽງລຳດັບຈາກຫຼາຍຫາໜ້ອຍ (ນີ້ແມ່ນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ),

Type = 1 ໝາຍເຖິງການລຽງລຳດັບຈາກໜ້ອຍຫາຫຼາຍ.

#### ຕົວຢ່າງ

=RANK.EQ(A10;A1:A50) ສົ່ງຄືນອັນດັບຂອງຄ່າໃນ A10 ພາຍໃນຊ່ວງຄ່າ A1:A50. ຖ້າ Value ບໍ່ມີຢູ່ໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ຂໍ້ຄວາມຜິດພາດຈະຖືກສະແດງ.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.3.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.RANK.EQ

## SKEW

ສົ່ງຄືນຄ່າຄວາມເບ້ (skewness) ຂອງການແຈກຢາຍ.

#### ໄວຍາກອນ

SKEW(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

ພາຣາມິເຕີຄວນລະບຸຢ່າງໜ້ອຍສາມຄ່າ.

ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.

#### ຕົວຢ່າງ

=SKEW(A1:A50) ຄິດໄລ່ຄ່າຄວາມເບ້ສຳລັບຂໍ້ມູນທີ່ອ້າງອີງ.

## SLOPE

ສົ່ງຄືນຄ່າຄວາມຊັນ (slope) ຂອງເສັ້ນຖົດຖອຍແບບເສັ້ນຊື່. ຄວາມຊັນຈະຖືກປັບໃຫ້ເຂົ້າກັບຈຸດຂໍ້ມູນໃນຄ່າ y ແລະ x.

#### ໄວຍາກອນ

SLOPE(DataY; DataX)

DataY ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ມາຕຣິດຂອງຂໍ້ມູນ Y.

DataX ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ມາຕຣິດຂອງຂໍ້ມູນ X.

#### ຕົວຢ່າງ

=SLOPE(A1:A50;B1:B50)

## STANDARDIZE

ປ່ຽນຕົວປ່ຽນສຸ່ມໃຫ້ເປັນຄ່າປົກກະຕິ (normalized value).

#### ໄວຍາກອນ

STANDARDIZE(Number; Mean; StDev)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ຕ້ອງການເຮັດໃຫ້ເປັນມາດຕະຖານ.

Mean ແມ່ນຄ່າສະເລ່ຍເລກຄະນິດຂອງການແຈກຢາຍ.

StDev ແມ່ນຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານຂອງການແຈກຢາຍ.

#### ຕົວຢ່າງ

=STANDARDIZE(11;10;1) ສົ່ງຄືນ 1. ຄ່າ 11 ໃນການແຈກຢາຍປົກກະຕິທີ່ມີຄ່າສະເລ່ຍ 10 ແລະ ຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານ 1 ຈະຢູ່ເໜືອຄ່າສະເລ່ຍ 10 ເທົ່າກັບທີ່ຄ່າ 1 ຢູ່ເໜືອຄ່າສະເລ່ຍຂອງການແຈກຢາຍປົກກະຕິມາດຕະຖານ.

## STDEV

ປະມານຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານໂດຍອີງໃສ່ກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

#### ໄວຍາກອນ

STDEV(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

ພາຣາມິເຕີຄວນລະບຸຢ່າງໜ້ອຍສອງຄ່າ.

ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.

#### ຕົວຢ່າງ

=STDEV(A1:A50) ສົ່ງຄືນຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານທີ່ປະມານໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ມູນທີ່ອ້າງອີງ.

## STDEV.P

ຄິດໄລ່ຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານໂດຍອີງໃສ່ປະຊາກອນທັງໝົດ.

#### ໄວຍາກອນ

STDEV.P(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

#### ຕົວຢ່າງ

=STDEV.P(A1:A50) ສົ່ງຄືນຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານຂອງຂໍ້ມູນທີ່ອ້າງອີງ.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.STDEV.P

## STDEV.S

ຄິດໄລ່ຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານໂດຍອີງໃສ່ກຸ່ມຕົວຢ່າງຂອງປະຊາກອນ.

#### ໄວຍາກອນ

STDEV.S(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

ພາຣາມິເຕີຄວນລະບຸຢ່າງໜ້ອຍສອງຄ່າ.

#### ຕົວຢ່າງ

=STDEV.S(A1:A50) ສົ່ງຄືນຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານຂອງຂໍ້ມູນທີ່ອ້າງອີງ.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.STDEV.S

## STDEVA

ຄິດໄລ່ຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານຂອງການປະມານໂດຍອີງໃສ່ກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

#### ໄວຍາກອນ

STDEVA(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

ພາຣາມິເຕີຄວນລະບຸຢ່າງໜ້ອຍສອງຄ່າ. ຂໍ້ຄວາມມີຄ່າເປັນ 0.

#### ຕົວຢ່າງ

=STDEVA(A1:A50) ສົ່ງຄືນຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານທີ່ປະມານໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ມູນທີ່ອ້າງອີງ.

## STDEVP

ຄິດໄລ່ຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານໂດຍອີງໃສ່ປະຊາກອນທັງໝົດ.

#### ໄວຍາກອນ

STDEVP(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.

#### ຕົວຢ່າງ

=STDEVP(A1:A50) ສົ່ງຄືນຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານຂອງຂໍ້ມູນທີ່ອ້າງອີງ.

## STDEVPA

ຄິດໄລ່ຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານໂດຍອີງໃສ່ປະຊາກອນທັງໝົດ.

#### ໄວຍາກອນ

STDEVPA(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

ຂໍ້ຄວາມມີຄ່າເປັນ 0.

#### ຕົວຢ່າງ

=STDEVPA(A1:A50) ສົ່ງຄືນຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານຂອງຂໍ້ມູນທີ່ອ້າງອີງ.

## STEYX

ສົ່ງຄືນຄ່າຄວາມຄາດເຄື່ອນມາດຕະຖານຂອງຄ່າ y ທີ່ຄາດຄະເນສຳລັບແຕ່ລະຄ່າ x ໃນການຖົດຖອຍ.

#### ໄວຍາກອນ

STEYX(DataY; DataX)

DataY ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ມາຕຣິດຂອງຂໍ້ມູນ Y.

DataX ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ມາຕຣິດຂອງຂໍ້ມູນ X.

#### ຕົວຢ່າງ

=STEYX(A1:A50;B1:B50)

## T.DIST

ສົ່ງຄືນການແຈກຢາຍທີ (t-distribution).

#### ໄວຍາກອນ

T.DIST(Number; DegreesFreedom; Cumulative)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ໃຊ້ຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍທີ.

DegreesFreedom ແມ່ນຄ່າ ອົງສາແຫ່ງຄວາມເປັນອິດສະຫຼະ (degrees of freedom) ສຳລັບການແຈກຢາຍທີ.

Cumulative = 0 ຫຼື FALSE ສົ່ງຄືນຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ, 1 ຫຼື TRUE ສົ່ງຄືນຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ.

#### ຕົວຢ່າງ

=T.DIST(1; 10; TRUE) ສົ່ງຄືນ 0.8295534338

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.3.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.T.DIST

## T.DIST.2T

ຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍທີຂອງສະຕິວເດັນ (Student's T Distribution) ແບບສອງດ້ານ, ເຊິ່ງແມ່ນການແຈກຢາຍຄວາມໜ້າຈະເປັນແບບຕໍ່ເນື່ອງທີ່ມັກໃຊ້ເພື່ອທົດສອບສົມມຸດຕິຖານໃນຊຸດຂໍ້ມູນກຸ່ມຕົວຢ່າງຂະໜາດນ້ອຍ.

#### ໄວຍາກອນ

T.DIST.2T(Number; DegreesFreedom)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ໃຊ້ຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍທີ.

DegreesFreedom ແມ່ນຄ່າ ອົງສາແຫ່ງຄວາມເປັນອິດສະຫຼະ (degrees of freedom) ສຳລັບການແຈກຢາຍທີ.

#### ຕົວຢ່າງ

=T.DIST.2T(1; 10) ສົ່ງຄືນ 0.3408931323.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.3.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.T.DIST.2T

## T.DIST.RT

ຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍທີຂອງສະຕິວເດັນ (Student's T Distribution) ແບບດ້ານຂວາ, ເຊິ່ງແມ່ນການແຈກຢາຍຄວາມໜ້າຈະເປັນແບບຕໍ່ເນື່ອງທີ່ມັກໃຊ້ເພື່ອທົດສອບສົມມຸດຕິຖານໃນຊຸດຂໍ້ມູນກຸ່ມຕົວຢ່າງຂະໜາດນ້ອຍ.

#### ໄວຍາກອນ

T.DIST.RT(Number; DegreesFreedom)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ໃຊ້ຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍທີ.

DegreesFreedom ແມ່ນຄ່າ ອົງສາແຫ່ງຄວາມເປັນອິດສະຫຼະ (degrees of freedom) ສຳລັບການແຈກຢາຍທີ.

#### ຕົວຢ່າງ

=T.DIST.RT(1; 10) ສົ່ງຄືນ 0.1704465662.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.3.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.T.DIST.RT

## T.INV

ສົ່ງຄືນສ່ວນກັບຂອງການແຈກຢາຍທີແບບດ້ານດຽວ.

#### ໄວຍາກອນ

T.INV(Number; DegreesFreedom)

Number ແມ່ນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການແຈກຢາຍທີແບບດ້ານດຽວ.

DegreesFreedom ແມ່ນຄ່າ ອົງສາແຫ່ງຄວາມເປັນອິດສະຫຼະ (degrees of freedom) ສຳລັບການແຈກຢາຍທີ.

#### ຕົວຢ່າງ

=T.INV(0.1;6) ສົ່ງຄືນ -1.4397557473.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.3.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.T.INV

## T.INV.2T

ຄິດໄລ່ສ່ວນກັບຂອງການແຈກຢາຍທີຂອງສະຕິວເດັນ (Student's T Distribution) ແບບສອງດ້ານ, ເຊິ່ງແມ່ນການແຈກຢາຍຄວາມໜ້າຈະເປັນແບບຕໍ່ເນື່ອງທີ່ມັກໃຊ້ເພື່ອທົດສອບສົມມຸດຕິຖານໃນຊຸດຂໍ້ມູນກຸ່ມຕົວຢ່າງຂະໜາດນ້ອຍ.

#### ໄວຍາກອນ

T.INV.2T(Number; DegreesFreedom)

Number ແມ່ນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການແຈກຢາຍທີແບບສອງດ້ານ.

DegreesFreedom ແມ່ນຄ່າ ອົງສາແຫ່ງຄວາມເປັນອິດສະຫຼະ (degrees of freedom) ສຳລັບການແຈກຢາຍທີ.

#### ຕົວຢ່າງ

=T.INV.2T(0.25; 10) ສົ່ງຄືນ 1.221255395.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.3.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.T.INV.2T

## T.TEST

ສົ່ງຄືນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການທົດສອບທີຂອງສະຕິວເດັນ (Student's t-Test).

#### ໄວຍາກອນ

T.TEST(Data1; Data2; Mode; Type)

Data1 ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂໍ້ມູນທີ່ຂຶ້ນຕໍ່ກັນສຳລັບບັນທຶກທຳອິດ.

Data2 ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂໍ້ມູນທີ່ຂຶ້ນຕໍ່ກັນສຳລັບບັນທຶກທີສອງ.

Mode = 1 ຄິດໄລ່ການທົດສອບແບບດ້ານດຽວ, Mode = 2 ຄິດໄລ່ການທົດສອບແບບສອງດ້ານ.

Type ແມ່ນປະເພດຂອງການທົດສອບທີທີ່ຈະດຳເນີນການ. Type 1 ໝາຍເຖິງແບບຈັບຄູ່. Type 2 ໝາຍເຖິງສອງກຸ່ມຕົວຢ່າງທີ່ມີຄວາມຜັນປ່ຽນເທົ່າກັນ (homoscedastic). Type 3 ໝາຍເຖິງສອງກຸ່ມຕົວຢ່າງທີ່ມີຄວາມຜັນປ່ຽນບໍ່ເທົ່າກັນ (heteroscedastic).

#### ຕົວຢ່າງ

=T.TEST(A1:A50;B1:B50;2;2)

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.3.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.T.TEST

## TDIST

ສົ່ງຄືນການແຈກຢາຍທີ (t-distribution).

#### ໄວຍາກອນ

TDIST(Number; DegreesFreedom; Mode)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ໃຊ້ຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍທີ.

DegreesFreedom ແມ່ນຄ່າ ອົງສາແຫ່ງຄວາມເປັນອິດສະຫຼະ (degrees of freedom) ສຳລັບການແຈກຢາຍທີ.

Mode = 1 ສົ່ງຄືນການທົດສອບແບບດ້ານດຽວ, Mode = 2 ສົ່ງຄືນການທົດສອບແບບສອງດ້ານ.

#### ຕົວຢ່າງ

=TDIST(12;5;1)

## TINV

ສົ່ງຄືນສ່ວນກັບຂອງການແຈກຢາຍທີ (t-distribution).

#### ໄວຍາກອນ

TINV(Number; DegreesFreedom)

Number ແມ່ນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການແຈກຢາຍທີແບບສອງດ້ານ.

DegreesFreedom ແມ່ນຄ່າ ອົງສາແຫ່ງຄວາມເປັນອິດສະຫຼະ (degrees of freedom) ສຳລັບການແຈກຢາຍທີ.

#### ຕົວຢ່າງ

=TINV(0.1;6) ສົ່ງຄືນ 1.94

## TTEST

ສົ່ງຄືນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການທົດສອບທີຂອງສະຕິວເດັນ (Student's t-Test).

#### ໄວຍາກອນ

TTEST(Data1; Data2; Mode; Type)

Data1 ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂໍ້ມູນທີ່ຂຶ້ນຕໍ່ກັນສຳລັບບັນທຶກທຳອິດ.

Data2 ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂໍ້ມູນທີ່ຂຶ້ນຕໍ່ກັນສຳລັບບັນທຶກທີສອງ.

Mode = 1 ຄິດໄລ່ການທົດສອບແບບດ້ານດຽວ, Mode = 2 ຄິດໄລ່ການທົດສອບແບບສອງດ້ານ.

Type ແມ່ນປະເພດຂອງການທົດສອບທີທີ່ຈະດຳເນີນການ. Type 1 ໝາຍເຖິງແບບຈັບຄູ່. Type 2 ໝາຍເຖິງສອງກຸ່ມຕົວຢ່າງທີ່ມີຄວາມຜັນປ່ຽນເທົ່າກັນ (homoscedastic). Type 3 ໝາຍເຖິງສອງກຸ່ມຕົວຢ່າງທີ່ມີຄວາມຜັນປ່ຽນບໍ່ເທົ່າກັນ (heteroscedastic).

#### ຕົວຢ່າງ

=TTEST(A1:A50;B1:B50;2;2)

## VAR

ປະມານຄ່າຜັນປ່ຽນໂດຍອີງໃສ່ກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

#### ໄວຍາກອນ

VAR(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

ພາຣາມິເຕີຄວນລະບຸຢ່າງໜ້ອຍສອງຄ່າ.

ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.

#### ຕົວຢ່າງ

=VAR(A1:A50)

## VAR.P

ຄິດໄລ່ຄ່າຜັນປ່ຽນໂດຍອີງໃສ່ປະຊາກອນທັງໝົດ.

#### ໄວຍາກອນ

VAR.P(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

#### ຕົວຢ່າງ

=VAR.P(A1:A50)

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.VAR.P

## VAR.S

ປະມານຄ່າຜັນປ່ຽນໂດຍອີງໃສ່ກຸ່ມຕົວຢ່າງ.

#### ໄວຍາກອນ

VAR.S(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

ພາຣາມິເຕີຄວນລະບຸຢ່າງໜ້ອຍສອງຄ່າ.

#### ຕົວຢ່າງ

=VAR.S(A1:A50)

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.VAR.S

## VARA

ປະມານຄ່າຜັນປ່ຽນໂດຍອີງໃສ່ກຸ່ມຕົວຢ່າງ. ຂໍ້ຄວາມມີຄ່າເປັນ 0.

#### ໄວຍາກອນ

VARA(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

ພາຣາມິເຕີຄວນລະບຸຢ່າງໜ້ອຍສອງຄ່າ.

#### ຕົວຢ່າງ

=VARA(A1:A50)

## VARP

ຄິດໄລ່ຄ່າຜັນປ່ຽນໂດຍອີງໃສ່ປະຊາກອນທັງໝົດ.

#### ໄວຍາກອນ

VARP(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.

#### ຕົວຢ່າງ

=VARP(A1:A50)

## VARPA

ຄິດໄລ່ຄ່າຜັນປ່ຽນໂດຍອີງໃສ່ປະຊາກອນທັງໝົດ. ຂໍ້ຄວາມມີຄ່າເປັນ 0.

#### ໄວຍາກອນ

VARPA(ພາຣາມິເຕີ 1 [; ພາຣາມິເຕີ 2 [; … [; ພາຣາມິເຕີ 255]]])

ພາຣາມິເຕີ 1; ພາຣາມິເຕີ 2; … ; ພາຣາມິເຕີ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ຂໍ້ຄວາມ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ.

#### ຕົວຢ່າງ

=VARPA(A1:A50)

## WEIBULL

ສົ່ງຄືນຄ່າຂອງການແຈກຢາຍ Weibull.

ການແຈກຢາຍ Weibull ແມ່ນການແຈກຢາຍຄວາມໜ້າຈະເປັນແບບຕໍ່ເນື່ອງ, ໂດຍມີພາຣາມິເຕີ Alpha > 0 (ຮູບຊົງ) ແລະ Beta > 0 (ມາດຕາສ່ວນ).

ຖ້າ C ແມ່ນ 0, WEIBULL ຈະຄິດໄລ່ຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ.

ຖ້າ C ແມ່ນ 1, WEIBULL ຈະຄິດໄລ່ຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ.

#### ໄວຍາກອນ

WEIBULL(Number; Alpha; Beta; C)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ຕ້ອງການຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍ Weibull.

Alpha ແມ່ນພາຣາມິເຕີຮູບຊົງຂອງການແຈກຢາຍ Weibull.

Beta ແມ່ນພາຣາມິເຕີມາດຕາສ່ວນຂອງການແຈກຢາຍ Weibull.

C ລະບຸປະເພດຂອງຟັງຊັນ.

#### ຕົວຢ່າງ

=WEIBULL(2;1;1;1) ສົ່ງຄືນ 0.86.

ເບິ່ງເພີ່ມເຕີມທີ່ ໜ້າ Wiki.

## WEIBULL.DIST

ສົ່ງຄືນຄ່າຂອງການແຈກຢາຍ Weibull.

ການແຈກຢາຍ Weibull ແມ່ນການແຈກຢາຍຄວາມໜ້າຈະເປັນແບບຕໍ່ເນື່ອງ, ໂດຍມີພາຣາມິເຕີ Alpha > 0 (ຮູບຊົງ) ແລະ Beta > 0 (ມາດຕາສ່ວນ).

ຖ້າ C ແມ່ນ 0, WEIBULL.DIST ຈະຄິດໄລ່ຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ.

ຖ້າ C ແມ່ນ 1, WEIBULL.DIST ຈະຄິດໄລ່ຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ.

#### ໄວຍາກອນ

WEIBULL.DIST(Number; Alpha; Beta; C)

Number ແມ່ນຄ່າທີ່ຕ້ອງການຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍ Weibull.

Alpha ແມ່ນພາຣາມິເຕີຮູບຊົງຂອງການແຈກຢາຍ Weibull.

Beta ແມ່ນພາຣາມິເຕີມາດຕາສ່ວນຂອງການແຈກຢາຍ Weibull.

C ລະບຸປະເພດຂອງຟັງຊັນ.

#### ຕົວຢ່າງ

=WEIBULL.DIST(2;1;1;1) ສົ່ງຄືນ 0.8646647168.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

ເບິ່ງເພີ່ມເຕີມທີ່ ໜ້າ Wiki.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.WEIBULL.DIST

ຫົວຂໍ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

ຟັງຊັນຕາມໝວດໝູ່

ກະລຸນາສະໜັບສະໜູນພວກເຮົາ!