ເນື້ອໃນ

# ຟັງຊັນອາເຣ

ໝວດໝູນີ້ບັນຈຸຟັງຊັນຕ່າງໆ ຂອງອາເຣ (Array).

## ອາເຣ (Array) ແມ່ນຫຍັງ?

ອາເຣ ແມ່ນຂອບເຂດຂອງຫ້ອງຂໍ້ມູນທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັນໃນແຜ່ນງານເຊິ່ງບັນຈຸຄ່າຕ່າງໆ ໄວ້. ຂອບເຂດຮູບຈະຕຸລັດທີ່ມີ 3 ແຖວ ແລະ 3 ຖັນ ເອີ້ນວ່າ ອາເຣ ຂະໜາດ 3 x 3:

| A | B | C | D | E
1 | 7 | 31 | 33
2 | 95 | 17 | 2
3 | 5 | 10 | 50
4

ອາເຣ ທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດທີ່ເປັນໄປໄດ້ແມ່ນອາເຣ ຂະໜາດ 1 x 2 ຫຼື 2 x 1 ທີ່ມີສອງຫ້ອງຕິດກັນ.

## ສູດອາເຣ (Array Formula) ແມ່ນຫຍັງ?

ສູດທີ່ປະມວນຜົນຄ່າແຕ່ລະຄ່າໃນຂອບເຂດຫ້ອງຂໍ້ມູນພ້ອມໆ ກັນເອີ້ນວ່າ ສູດອາເຣ. ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງສູດອາເຣ ແລະ ສູດທົ່ວໄປຄື ສູດອາເຣຈະຈັດການກັບຫຼາຍຄ່າພ້ອມກັນ ແທນທີ່ຈະເຮັດເທື່ອລະຄ່າ.

ສູດອາເຣບໍ່ພຽງແຕ່ປະມວນຜົນໄດ້ຫຼາຍຄ່າເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງສາມາດສົ່ງຄ່າຄືນມາໄດ້ຫຼາຍຄ່າໃນເວລາດຽວກັນອີກດ້ວຍ. ຜົນໄດ້ຮັບຂອງສູດອາເຣກໍຄືອາເຣນັ້ນເອງ.

ເພື່ອຄູນຄ່າໃນແຕ່ລະເຊວດ້ວຍ 10 ໃນອາເຣຂ້າງເທິງ, ທ່ານບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງນຳໃຊ້ສູດກັບແຕ່ລະເຊວ ຫຼື ແຕ່ລະຄ່າ. ແທນທີ່ຈະເປັນແບບນັ້ນ, ທ່ານພຽງແຕ່ຕ້ອງໃຊ້ສູດອາເຣດຽວເທົ່ານັ້ນ. ເລືອກຊ່ວງຂອງເຊວ 3 x 3 ໃນສ່ວນອື່ນຂອງສະເປຣດຊີດ, ປ້ອນສູດ =10*A1:C3 ແລະ ຢືນຢັນການປ້ອນຂໍ້ມູນນີ້ໂດຍໃຊ້ການກົດປຸ່ມປະສົມ Command Ctrl + Shift + Enter. ຜົນໄດ້ຮັບແມ່ນອາເຣ 3 x 3 ເຊິ່ງຄ່າແຕ່ລະຄ່າໃນຊ່ວງເຊວ (A1:C3) ຖືກຄູນດ້ວຍ 10.

ນອກຈາກການຄູນແລ້ວ, ທ່ານຍັງສາມາດໃຊ້ຕົວດຳເນີນການອື່ນໆ ກັບອາເຣໄດ້ ເຊັ່ນ: ບວກ (+), ລົບ (-), ຫານ (/), ຍົກກຳລັງ (^), ເຊື່ອມຂໍ້ຄວາມ (&) ແລະ ການປຽບທຽບຕ່າງໆ. ຕົວດຳເນີນການເຫຼົ່ານີ້ຈະເຮັດວຽກກັບທຸກຄ່າໃນອາເຣ ແລະ ສົ່ງຜົນໄດ້ຮັບອອກມາເປັນອາເຣໃໝ່.

ຕົວດຳເນີນການປຽບທຽບໃນສູດອາເຣຈະປະຕິບັດກັບຫ້ອງວ່າງຄືກັນກັບສູດປົກກະຕິ, ຄືເບິ່ງເປັນສູນ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມວ່າງ. ຕົວຢ່າງ: ຖ້າ A1 ແລະ A2 ວ່າງ, ສູດ {=A1:A2=""} ແລະ {=A1:A2=0} ຈະສົ່ງຄ່າ TRUE ທັງສອງຫ້ອງ.

### ຄວນໃຊ້ສູດອາເຣເມື່ອໃດ?

ໃຊ້ສູດອາເຣ ຫາກທ່ານຕ້ອງໄດ້ເຮັດການຄິດໄລ່ຊ້ຳໆ ໂດຍໃຊ້ຄ່າທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ຫາກທ່ານຕັດສິນໃຈປ່ຽນວິທີການຄິດໄລ່ໃນພາຍຫຼັງ, ທ່ານພຽງແຕ່ຕ້ອງອັບເດດສູດອາເຣເທົ່ານັ້ນ. ເພື່ອເພີ່ມສູດອາເຣ, ໃຫ້ເລືອກຊ່ວງອາເຣທັງໝົດ ແລ້ວ ເຮັດການປ່ຽນແປງທີ່ຈຳເປັນຕໍ່ສູດອາເຣ.

ສູດອາເຣຊ່ວຍປະຢັດເນື້ອທີ່ ແລະ ໜ່ວຍຄວາມຈຳເມື່ອຕ້ອງຄຳນວນຫຼາຍຄ່າພ້ອມກັນ. ນອກຈາກນັ້ນ, ມັນຍັງເປັນເຄື່ອງມືສຳຄັນສຳລັບການຄຳນວນທີ່ຊັບຊ້ອນ. LibreOffice ມີຟັງຊັນທາງຄະນິດສາດສຳລັບອາເຣໂດຍສະເພາະ ເຊັ່ນ MMULT ສຳລັບການຄູນມາຕຣິກ ຫຼື SUMPRODUCT ສຳລັບຫາຜົນບວກຂອງຜົນຄູນ.

## ການໃຊ້ສູດອາເຣໃນ LibreOffice Calc

### ຈຸດຕັດແບບໂດຍນັຍ (Implicit intersection) ຂອງສູດອາເຣ

ທ່ານສາມາດສ້າງສູດ "ປົກກະຕິ" ທີ່ອ້າງອີງເຖິງຂອບເຂດອາເຣໄດ້, ເຊິ່ງເອີ້ນວ່າ "ຈຸດຕັດແບບໂດຍນັຍ". ຜົນໄດ້ຮັບຈະມາຈາກຈຸດຕັດລະຫວ່າງຂອບເຂດທີ່ອ້າງອີງກັບແຖວ ຫຼື ຖັນທີ່ສູດນັ້ນຕັ້ງຢູ່. ຖ້າບໍ່ມີຈຸດຕັດ ຈະສະແດງຂໍ້ຜິດພາດ #VALUE!.

ໃນຕາຕະລາງຂ້າງເທິງ, ໃຫ້ໃສ່ສູດອາເຣໃນ D1:

{=A1:A3 + 100}

ຫ້ອງ D1, D2, D3 ຈະມີຄ່າ 107, 195, 105 ຕາມລຳດັບ.

ໃສ່ສູດລຸ່ມນີ້ໃນ E2, ແຕ່ບໍ່ຕ້ອງໃສ່ເປັນແບບສູດອາເຣ (ບໍ່ຕ້ອງກົດ Ctrl+Shift+Enter).

=A1:A3 + 100

ຫ້ອງ E1 ແລະ E3 ຈະວ່າງ, ສ່ວນຫ້ອງ E2 ຈະມີຄ່າ 195. ນີ້ຄືຕົວຢ່າງຂອງຈຸດຕັດແບບໂດຍນັຍ.

ໃສ່ສູດລຸ່ມນີ້ໃນ E4, ຄືກັນກັບໃນ E2.

=A1:A3 + 100

ຫ້ອງ E4 ຈະສະແດງ #VALUE! ເພາະແຖວທີ 4 ຢູ່ນອກຂອບເຂດ A1:A3 ທີ່ສູດອ້າງອີງເຖິງ.

### ການສ້າງສູດອາເຣ

ຖ້າທ່ານສ້າງສູດອາເຣໂດຍໃຊ້ ຕົວຊ່ວຍສ້າງຟັງຊັນ, ທ່ານຕ້ອງໝາຍຕິກໃສ່ຊ່ອງ ອາເຣ (Array) ທຸກຄັ້ງ. ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ມັນຈະສະແດງຜົນສະເພາະຫ້ອງຊ້າຍເທິງສຸດຫ້ອງດຽວ.

ຖ້າທ່ານປ້ອນສູດອາເຣເຂົ້າໃນຫ້ອງໂດຍກົງ, ທ່ານຕ້ອງໃຊ້ປຸ່ມປະສົມ Shift + Command Ctrl + Enter ແທນທີ່ຈະໃຊ້ປຸ່ມ Enter. ເມື່ອເຮັດແນວນັ້ນແລ້ວ ສູດຈຶ່ງຈະກາຍເປັນສູດອາເຣ.

ສູດອາເຣຈະປະກົດຢູ່ໃນວົງຂໍປີກກາ { } ໃນ Calc. ທ່ານບໍ່ສາມາດສ້າງສູດອາເຣດ້ວຍການພິມວົງຂໍນັ້ນດ້ວຍມືເອງໄດ້.

ຫ້ອງທີ່ຢູ່ໃນອາເຣຜົນໄດ້ຮັບຈະຖືກປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ແກ້ໄຂແຍກຫ້ອງ. ແຕ່ທ່ານສາມາດແກ້ໄຂ, ລຶບ ຫຼື ກັອບປີ້ໄດ້ໂດຍການເລືອກຂອບເຂດອາເຣທັງໝົດ.

### ການໃຊ້ຄ່າຄົງທີ່ອາເຣໃນຕົວ (Inline Array Constants) ໃນສູດ

Calc ຮອງຮັບຄ່າຄົງທີ່ມາຕຣິກ/ອາເຣໃນສູດ. ອາເຣໃນຕົວຈະຖືກຫຸ້ມດ້ວຍວົງຂໍປີກກາ '{' ແລະ '}'. ແຕ່ລະອົງປະກອບສາມາດເປັນຕົວເລກ, ຄ່າທາງໂລຊິກ (TRUE, FALSE), ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ. ທຸກແຖວ ແລະ ທຸກຖັນຕ້ອງມີຈຳນວນອົງປະກອບເທົ່າກັນ.

ຕົວຂັ້ນຖັນ ແລະ ຕົວຂັ້ນແຖວແມ່ນຂຶ້ນກັບພາສາ ແລະ ພາກພື້ນທີ່ທ່ານໃຊ້. ໃນເນື້ອໃນຊ່ວຍເຫຼືອນີ້, ພວກເຮົາໃຊ້ ';' ເປັນຕົວຂັ້ນຖັນ ແລະ '|' ເປັນຕົວຂັ້ນແຖວ ເປັນຕົວຢ່າງ.

ທ່ານສາມາດເບິ່ງ ແລະ ປ່ຽນແປງຕົວຂັ້ນແຖວ ແລະ ຖັນໄດ້ໃນ LibreOffice - ບຸລິມະສິດ ເຄື່ອງມື - ຕົວເລືອກ - Calc - ສູດ - ຕົວຂັ້ນ.

ບໍ່ສາມາດໃຊ້ ອາເຣ ຊ້ອນ ອາເຣ ໄດ້.

ຕົວຢ່າງ:

={1;2;3}

ອາເຣ ທີ່ມີໜຶ່ງແຖວ ເຊິ່ງປະກອບດ້ວຍຕົວເລກສາມຕົວຄື 1, 2, ແລະ 3.

ເພື່ອປ້ອນຄ່າຄົງທີ່ອາເຣນີ້, ໃຫ້ທ່ານເລືອກສາມຫ້ອງໃນແຖວດຽວກັນ, ແລ້ວພິມສູດ ={1;2;3} ໂດຍໃຊ້ວົງຂໍປີກກາ ແລະ ເຄື່ອງໝາຍຈ້ຳຈຸດ, ຈາກນັ້ນກົດ Command Ctrl + Shift + Enter.

={1;2;3|4;5;6}

ອາເຣ ທີ່ມີສອງແຖວ ແລະ ແຕ່ລະແຖວມີສາມຄ່າ.

={0;1;2|FALSE;TRUE;"ສອງ"}

ອາເຣ ທີ່ມີຂໍ້ມູນປະສົມກັນ.

=SIN({1;2;3})

ເມື່ອປ້ອນເປັນສູດມາຕຣິກ, ຈະໃຫ້ຜົນໄດ້ຮັບຂອງການຄຳນວນ SIN ສາມຄັ້ງ ດ້ວຍຄ່າ 1, 2, ແລະ 3.

### ການແກ້ໄຂສູດອາເຣ

1. ເລືອກຊ່ວງຫ້ອງ ຫຼື ອາເຣ ທີ່ບັນຈຸສູດອາເຣ. ເພື່ອເລືອກອາເຣທັງໝົດ, ໃຫ້ວາງເຄີເຊີຫ້ອງໄວ້ໃນຊ່ວງອາເຣ, ແລ້ວກົດ Command Ctrl + /, ໂດຍທີ່ / ແມ່ນປຸ່ມຫານໃນແຜງປຸ່ມຕົວເລກ.

2. ກົດ F2 ຫຼື ຄລິກໃສ່ແຖບປ້ອນສູດ ເພື່ອແກ້ໄຂສູດ.

3. ຫຼັງຈາກທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດການປ່ຽນແປງແລ້ວ, ໃຫ້ກົດ ຄຳສັ່ງ Ctrl + Shift + Enter.

ທ່ານສາມາດຈັດຮູບແບບບາງສ່ວນຂອງອາເຣໄດ້ ເຊັ່ນ: ປ່ຽນສີຕົວອັກສອນ. ພຽງແຕ່ເລືອກຂອບເຂດຫ້ອງທີ່ຕ້ອງການ ແລ້ວປ່ຽນຮູບແບບຕາມໃຈ.

### ການລຶບສູດອາເຣ

1. ເລືອກຊ່ວງເຊວ ຫຼື ອາເຣທີ່ບັນຈຸສູດອາເຣ. ເພື່ອເລືອກອາເຣທັງໝົດ, ໃຫ້ວາງເຄີເຊີເຊວໄວ້ໃນຊ່ວງອາເຣ, ແລ້ວກົດ ຄຳສັ່ງ Ctrl + /, ໂດຍທີ່ / ແມ່ນປຸ່ມຫານຢູ່ເທິງແປ້ນພິມຕົວເລກ.

2. ກົດ Delete ເພື່ອລຶບເນື້ອໃນ ແລະ ສູດອາເຣທັງໝົດ, ຫຼື ກົດ Backspace ເພື່ອເປີດໜ້າຕ່າງ ລຶບເນື້ອໃນ. ເລືອກ ສູດ ຫຼື ລຶບທັງໝົດ ແລ້ວກົດ ຕົກລົງ.

### ການກັອບປີ້ສູດອາເຣ

1. ເລືອກຂອບເຂດຫ້ອງ ຫຼື ອາເຣທີ່ມີສູດອາເຣນັ້ນຢູ່.

2. ກົດ F2 ຫຼື ຄລິກໃສ່ແຖບປ້ອນສູດ.

3. ຄັດລອກສູດລົງໃນແຖວປ້ອນຂໍ້ມູນໂດຍການກົດ ຄຳສັ່ງ Ctrl + C.

4. ເລືອກຂອບເຂດຫ້ອງໃໝ່ທີ່ຕ້ອງການວາງສູດ ແລ້ວກົດ F2 ຫຼື ຄລິກໃສ່ແຖບປ້ອນສູດ.

5. ວາງສູດໂດຍການກົດ Command Ctrl + V ໃນບ່ອນທີ່ເລືອກໄວ້ ແລະ ຢືນຢັນໂດຍການກົດ Command Ctrl + Shift + Enter. ຕອນນີ້ຊ່ວງທີ່ເລືອກຈະບັນຈຸສູດອາເຣ (array formula).

### ການປັບຂອບເຂດອາເຣ

ຖ້າທ່ານຕ້ອງການປັບປ່ຽນຂອບເຂດຂອງອາເຣຜົນໄດ້ຮັບ, ໃຫ້ເຮັດດັ່ງນີ້:

1. ເລືອກຂອບເຂດອາເຣທີ່ມີສູດຢູ່.

2. ຢູ່ມຸມຂວາລຸ່ມຂອງສ່ວນທີ່ເລືອກ, ທ່ານຈະເຫັນໄອຄອນນ້ອຍໆ ເຊິ່ງທ່ານສາມາດໃຊ້ເມົາສ໌ລາກເພື່ອຂະຫຍາຍ ຫຼື ຫຍໍ້ຂອບເຂດໄດ້.

ເມື່ອທ່ານປັບຂອບເຂດອາເຣ, ສູດອາເຣຈະບໍ່ຖືກປັບປ່ຽນໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ທ່ານພຽງແຕ່ປ່ຽນບໍລິເວນທີ່ຈະໃຫ້ຜົນໄດ້ຮັບປະກົດອອກມາເທົ່ານັ້ນ.

ໂດຍການກົດປຸ່ມ ຄຳສັ່ງ Ctrl ຄ້າງໄວ້, ທ່ານສາມາດສ້າງສຳເນົາຂອງສູດອາເຣໃນຊ່ວງທີ່ກຳນົດໃຫ້.

### ການຄຳນວນອາເຣແບບມີເງື່ອນໄຂ

ການຄຳນວນອາເຣແບບມີເງື່ອນໄຂຄືການໃຊ້ສູດອາເຣ ຫຼື ມາຕຣິກ ທີ່ປະກອບມີຟັງຊັນ IF() ຫຼື CHOOSE().

ໃນຕົວຢ່າງລຸ່ມນີ້, ສູດ {=IF(A1:A3>0;"yes";"no")} ຈະຖືກກວດສອບກັບທຸກຫ້ອງໃນ A1:A3 ແລະ ສະແດງຜົນໃນຫ້ອງທີ່ກົງກັນ.

| A | B (ສູດ) | B (ຜົນໄດ້ຮັບ)
1 | 1 | {=IF(A1:A3>0;"yes";"no")} | yes
2 | 0 | {=IF(A1:A3>0;"yes";"no")} | no
3 | 1 | {=IF(A1:A3>0;"yes";"no")} | yes

ຟັງຊັນຕໍ່ໄປນີ້ມີການຈັດການອາເຣແບບບັງຄັບ: CORREL, COVAR, FORECAST, FTEST, INTERCEPT, MDETERM, MINVERSE, MMULT, MODE, PEARSON, PROB, RSQ, SLOPE, STEYX, SUMPRODUCT, SUMX2MY2, SUMX2PY2, SUMXMY2, TTEST. ຖ້າທ່ານໃຊ້ອ້າງອີງຂອບເຂດເປັນອາກິວເມັນ, ພວກມັນຈະເຮັດວຽກເປັນຟັງຊັນອາເຣ.

| A | B (ສູດ) | B (ຜົນໄດ້ຮັບ) | C (ບັງຄັບສູດອາເຣ) | C (ຜົນໄດ້ຮັບ)
1 | 1 | =A1:A2+1 | 2 | =SUMPRODUCT(A1:A2+1) | 5
2 | 2 | =A1:A2+1 | 3 | =SUMPRODUCT(A1:A2+1) | 5
3 |  | =A1:A2+1 | #VALUE! | =SUMPRODUCT(A1:A2+1) | 5

## FREQUENCY

ສະແດງການແຈກຢາຍຄວາມຖີ່ໃນອາເຣແບບຖັນດຽວ. ຟັງຊັນນີ້ຈະນັບຈຳນວນຄ່າໃນ Data ທີ່ຕົກຢູ່ໃນຊ່ວງທີ່ກຳນົດໂດຍ Classes.

#### ໄວຍາກອນ

FREQUENCY(Data; Classes)

Data ແມ່ນຂອບເຂດຂໍ້ມູນທີ່ຕ້ອງການນຳມານັບຄວາມຖີ່.

Classes ແມ່ນອາເຣຂອງຄ່າຂີດຈຳກັດຂອງແຕ່ລະຊ່ວງຄວາມຖີ່.

ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.

ທ່ານສາມາດເບິ່ງຄຳແນະນຳທົ່ວໄປກ່ຽວກັບຟັງຊັນອາເຣໄດ້ທີ່ສ່ວນເທິງຂອງໜ້ານີ້.

#### ຕົວຢ່າງ

ໃນຕາຕະລາງລຸ່ມນີ້, ຖັນ A ແມ່ນຄ່າທີ່ວັດແທກໄດ້. ຖັນ B ແມ່ນຂີດຈຳກັດສູງສຸດຂອງແຕ່ລະຊ່ວງ. ຕົວຢ່າງ: ໃນ B1 ແມ່ນ 5, ຟັງຊັນຈະນັບຄ່າທີ່ນ້ອຍກວ່າ ຫຼື ເທົ່າກັບ 5. ໃນ B2 ແມ່ນ 10, ມັນຈະນັບຄ່າທີ່ຫຼາຍກວ່າ 5 ແຕ່ບໍ່ເກີນ 10.

| A | B | C
1 | 12 | 5 | 1
2 | 8 | 10 | 3
3 | 24 | 15 | 2
4 | 11 | 20 | 3
5 | 5 | 25 | 1
6 | 20 | >25 | 1
7 | 16 |  |
8 | 9 |  |
9 | 7 |  |
10 | 16 |  |
11 | 33 |  |

ເລືອກຊ່ວງຖັນດຽວເພື່ອປ້ອນຄວາມຖີ່ຕາມຂີດຈຳກັດຊັ້ນ. ທ່ານຕ້ອງເລືອກໜຶ່ງຊ່ອງໃຫ້ຫຼາຍກວ່າຂີດສູງສຸດຂອງຊັ້ນ. ໃນຕົວຢ່າງນີ້, ໃຫ້ເລືອກຊ່ວງ C1:C6. ເອີ້ນໃຊ້ຟັງຊັນ FREQUENCY ໃນ ຕົວຊ່ວຍສ້າງຟັງຊັນ. ເລືອກຊ່ວງ ຂໍ້ມູນ ໃນ (A1:A11), ແລະ ຈາກນັ້ນເລືອກຊ່ວງ ຊັ້ນ ທີ່ທ່ານໄດ້ປ້ອນຂີດຈຳກັດຊັ້ນ (B1:B6). ເລືອກຊ່ອງເຄື່ອງໝາຍ ອາເຣ ແລະ ຄລິກ ຕົກລົງ. ທ່ານຈະເຫັນການນັບຄວາມຖີ່ໃນຊ່ວງ C1:C6.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

## GROWTH

ຄິດໄລ່ຈຸດຂອງແນວໂນ້ມແບບເລກກຳລັງໃນອາເຣ.

#### ໄວຍາກອນ

GROWTH(DataY [; [ DataX ] [; [ NewDataX ] [; FunctionType ] ] ])

DataY ໝາຍເຖິງ ອາເຣຂໍ້ມູນ Y.

DataX (ເລືອກໄດ້) ໝາຍເຖິງ ອາເຣຂໍ້ມູນ X.

NewDataX (ເລືອກໄດ້) ໝາຍເຖິງ ອາເຣຂໍ້ມູນ X ທີ່ຕ້ອງການຄິດໄລ່ຄ່າໃໝ່.

FunctionType (ເລືອກໄດ້). ຖ້າ FunctionType = 0, ຈະຄິດໄລ່ຟັງຊັນໃນຮູບແບບ y = m^x. ຖ້າເປັນຢ່າງອື່ນ, ຈະຄິດໄລ່ຟັງຊັນ y = b*m^x.

ໃນຟັງຊັນ LibreOffice Calc, ພາລາມິເຕີທີ່ຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້" ສາມາດຖືກລະເວັ້ນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອບໍ່ມີພາລາມິເຕີອື່ນຕາມຫຼັງເທົ່ານັ້ນ. ຕົວຢ່າງ, ໃນຟັງຊັນທີ່ມີສີ່ພາລາມິເຕີ, ເຊິ່ງສອງພາລາມິເຕີສຸດທ້າຍຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້", ທ່ານສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 4 ຫຼື ພາລາມິເຕີທີ 3 ແລະ 4 ໄດ້, ແຕ່ທ່ານບໍ່ສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 3 ພຽງຢ່າງດຽວໄດ້.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

#### ຕົວຢ່າງ

ຟັງຊັນນີ້ສົ່ງຄືນເປັນອາເຣ ແລະ ຖືກຈັດການໃນແບບດຽວກັບຟັງຊັນອາເຣອື່ນໆ. ເລືອກຂອບເຂດທີ່ທ່ານຕ້ອງການໃຫ້ຜົນໄດ້ຮັບສະແດງອອກມາແລ້ວເລືອກຟັງຊັນ. ເລືອກ DataY. ປ້ອນພາຣາມິເຕີອື່ນໆ, ໝາຍເອົາ Array ແລ້ວກົດ OK.

## LINEST

ສົ່ງຄ່າຕາຕະລາງສະຖິຕິສຳລັບເສັ້ນຊື່ທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດກັບຊຸດຂໍ້ມູນ.

#### ໄວຍາກອນ

LINEST(data_Y [; data_X [; linearType [; stats]]])

data_Y ແມ່ນຂອບເຂດແຖວ ຫຼື ຖັນທີ່ກຳນົດພິກັດ y ຂອງຊຸດຂໍ້ມູນ.

data_X ແມ່ນຊ່ວງແຖວ ຫຼື ຖັນດຽວທີ່ກົງກັນເຊິ່ງກຳນົດຈຸດພິກັດ x. ຖ້າ data_X ຖືກລະເວັ້ນ ມັນຈະກຳນົດເປັນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 1, 2, 3, ..., n. ຖ້າມີຊຸດຕົວປ່ຽນຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຊຸດ data_X ອາດຈະເປັນຊ່ວງທີ່ມີຫຼາຍແຖວ ຫຼື ຫຼາຍຖັນທີ່ກົງກັນ.

LINEST ຊອກຫາເສັ້ນຊື່ y = a + bx ທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດກັບຂໍ້ມູນ, ໂດຍໃຊ້ການຖົດຖອຍແບບເສັ້ນຊື່ (ວິທີ "ກຳລັງສອງໜ້ອຍສຸດ"). ດ້ວຍຕົວປ່ຽນຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງຊຸດ ເສັ້ນຊື່ແມ່ນຢູ່ໃນຮູບແບບ y = a + b1x1 + b2x2 ... + bnxn.

ຖ້າ linearType ແມ່ນ FALSE, ເສັ້ນຊື່ທີ່ພົບຈະຖືກບັງຄັບໃຫ້ຜ່ານຈຸດເຄົ້າ (ຄ່າຄົງທີ່ a ແມ່ນສູນ; y = bx). ຖ້າລະເວັ້ນ, linearType ຈະຖືກຕັ້ງເປັນ TRUE ໂດຍຄ່າເລີ່ມຕົ້ນ (ເສັ້ນຊື່ບໍ່ໄດ້ຖືກບັງຄັບໃຫ້ຜ່ານຈຸດເຄົ້າ).

ຖ້າ stats ເປັນ FALSE, ຈະສົ່ງຄືນມາສະເພາະແຖວເທິງສຸດຂອງຕາຕະລາງສະຖິຕິ. ຖ້າເປັນ TRUE ຈະສົ່ງຄືນມາທັງໝົດ.

LINEST ສົ່ງຄ່າຄືນເປັນຕາຕະລາງ (ອາເຣ) ຂອງສະຖິຕິດັ່ງລຸ່ມນີ້ ແລະ ຕ້ອງປ້ອນເຂົ້າເປັນສູດອາເຣ (ຕົວຢ່າງ ໂດຍການໃຊ້ Command Ctrl + Shift + Return ແທນທີ່ຈະເປັນພຽງແຕ່ Return).

ໃນຟັງຊັນ LibreOffice Calc, ພາລາມິເຕີທີ່ຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້" ສາມາດຖືກລະເວັ້ນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອບໍ່ມີພາລາມິເຕີອື່ນຕາມຫຼັງເທົ່ານັ້ນ. ຕົວຢ່າງ, ໃນຟັງຊັນທີ່ມີສີ່ພາລາມິເຕີ, ເຊິ່ງສອງພາລາມິເຕີສຸດທ້າຍຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້", ທ່ານສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 4 ຫຼື ພາລາມິເຕີທີ 3 ແລະ 4 ໄດ້, ແຕ່ທ່ານບໍ່ສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 3 ພຽງຢ່າງດຽວໄດ້.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

#### ຕົວຢ່າງ

ຟັງຊັນນີ້ສົ່ງຄືນອາເຣ ແລະ ຖືກຈັດການໃນແບບດຽວກັນກັບຟັງຊັນອາເຣອື່ນໆ. ເລືອກຊ່ວງສຳລັບຄຳຕອບ ແລະ ຈາກນັ້ນເລືອກຟັງຊັນ. ເລືອກ data_Y. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການ, ທ່ານສາມາດປ້ອນພາຣາມິເຕີອື່ນໆໄດ້. ເລືອກ Array ແລະ ຄລິກ ຕົກລົງ.

ຜົນໄດ້ຮັບທີ່ສົ່ງຄືນໂດຍລະບົບ (ຖ້າ stats = 0), ຢ່າງໜ້ອຍຈະສະແດງຄວາມຊັນຂອງເສັ້ນຖົດຖອຍ ແລະ ຈຸດຕັດຂອງມັນກັບແກນ Y. ຖ້າ stats ບໍ່ເທົ່າກັບ 0, ຜົນໄດ້ຮັບອື່ນໆ ຈະຖືກສະແດງອອກ.

### ຜົນໄດ້ຮັບອື່ນໆ ຂອງ LINEST:

ພິຈາລະນາຕົວຢ່າງຕໍ່ໄປນີ້:

| A | B | C | D | E | F | G
1 | x1 | x2 | y |  | ຄ່າ LINEST |  |
2 | 4 | 7 | 100 |  | 4,17 | -3,48 | 82,33
3 | 5 | 9 | 105 |  | 5,46 | 10,96 | 9,35
4 | 6 | 11 | 104 |  | 0,87 | 5,06 | #NA
5 | 7 | 12 | 108 |  | 13,21 | 4 | #NA
6 | 8 | 15 | 111 |  | 675,45 | 102,26 | #NA
7 | 9 | 17 | 120 |  |  |  |
8 | 10 | 19 | 133 |  |  |  |

ຖັນ A ປະກອບມີຄ່າ X1 ຫຼາຍຄ່າ, ຖັນ B ປະກອບມີຄ່າ X2 ຫຼາຍຄ່າ ແລະ ຖັນ C ປະກອບມີຄ່າ Y. ທ່ານໄດ້ປ້ອນຄ່າເຫຼົ່ານີ້ລົງໃນສະເປຣດຊີດຂອງທ່ານແລ້ວ. ຕອນນີ້ທ່ານໄດ້ຕັ້ງຄ່າ E2:G6 ໃນສະເປຣດຊີດ ແລະ ເປີດນຳໃຊ້ ຕົວຊ່ວຍສ້າງຕຳລາ ແລ້ວ. ເພື່ອໃຫ້ຕຳລາ LINEST ເຮັດວຽກໄດ້, ທ່ານຕ້ອງໝາຍເອົາຫ້ອງເລືອກ ອາເຣ ໃນ ຕົວຊ່ວຍສ້າງຕຳລາ. ຕໍ່ໄປ, ໃຫ້ເລືອກຄ່າຕໍ່ໄປນີ້ໃນສະເປຣດຊີດ (ຫຼື ປ້ອນພວກມັນໂດຍໃຊ້ແປ້ນພິມ):

data_Y ແມ່ນ C2:C8

data_X ແມ່ນ A2:B8

linearType ແລະ stats ທັງສອງແມ່ນຕັ້ງເປັນ 1.

ເມື່ອທ່ານກົດ ຕົກລົງ, LibreOffice Calc ຈະຕື່ມຄ່າ LINEST ລົງໃນຕາຕະລາງຕາມຕົວຢ່າງ.

ສູດໃນແຖບ ສູດ ແມ່ນກົງກັບແຕ່ລະເຊວຂອງອາເຣ LINEST {=LINEST(C2:C8;A2:B8;1;1)}.

ນີ້ຄືຄ່າ LINEST ທີ່ຄຳນວນໄດ້:

E2 ແລະ F2: ຄ່າຄວາມຊັນ m ຂອງເສັ້ນຖົດຖອຍ y=b+m*x. ຄ່າຈະລຽງລຳດັບປີ້ນກັນ; ຄື ຄວາມຊັນ x2 ຢູ່ໃນ E2 ແລະ ຄວາມຊັນ x1 ຢູ່ໃນ F2.

G2: ຈຸດຕັດແກນ y (ຄ່າ b).

E3 ແລະ F3: ຂໍ້ຜິດພາດມາດຕະຖານ (standard error) ຂອງຄ່າຄວາມຊັນ.

G3: ຂໍ້ຜິດພາດມາດຕະຖານຂອງຈຸດຕັດແກນ.

E4: RSQ (ສຳປະສິດການຕັດສິນໃຈ)

F4: ຂໍ້ຜິດພາດມາດຕະຖານຂອງການຖົດຖອຍສຳລັບຄ່າ Y.

E5: ຄ່າ F ຈາກການວິເຄາະຄວາມຜັນປ່ຽນ.

F5: ອົງສາອິດສະລະຈາກການວິເຄາະຄວາມຜັນປ່ຽນ.

E6: ຜົນບວກຂອງສ່ວນຜິດດ່ຽງກຳລັງສອງຂອງຄ່າ Y ທີ່ຄາດຄະເນຈາກຄ່າສະເລ່ຍແບບເສັ້ນຊື່.

F6: ຜົນບວກຂອງສ່ວນຜິດດ່ຽງກຳລັງສອງຂອງຄ່າ Y ທີ່ຄາດຄະເນຈາກຄ່າ Y ທີ່ກຳນົດໃຫ້.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

## LOGEST

ຟັງຊັນນີ້ຄິດໄລ່ການປັບແກ້ຂໍ້ມູນທີ່ປ້ອນເຂົ້າເປັນເສັ້ນໂຄ້ງການຖົດຖອຍແບບເລກກຳລັງ (y=b*m^x).

#### ໄວຍາກອນ

LOGEST(DataY [; DataX [; FunctionType [; Stats]]])

DataY ໝາຍເຖິງ ອາເຣຂໍ້ມູນ Y.

DataX (ເລືອກໄດ້) ໝາຍເຖິງ ອາເຣຂໍ້ມູນ X.

FunctionType (ເລືອກໄດ້). ຖ້າ Function_Type = 0, ຈະຄິດໄລ່ຟັງຊັນໃນຮູບແບບ y = m^x. ຖ້າເປັນຢ່າງອື່ນ, ຈະຄິດໄລ່ຟັງຊັນ y = b*m^x.

Stats (ເລືອກໄດ້). ຖ້າ Stats=0, ຈະຄິດໄລ່ພຽງແຕ່ສຳປະສິດການຖົດຖອຍ.

ໃນຟັງຊັນ LibreOffice Calc, ພາລາມິເຕີທີ່ຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້" ສາມາດຖືກລະເວັ້ນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອບໍ່ມີພາລາມິເຕີອື່ນຕາມຫຼັງເທົ່ານັ້ນ. ຕົວຢ່າງ, ໃນຟັງຊັນທີ່ມີສີ່ພາລາມິເຕີ, ເຊິ່ງສອງພາລາມິເຕີສຸດທ້າຍຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້", ທ່ານສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 4 ຫຼື ພາລາມິເຕີທີ 3 ແລະ 4 ໄດ້, ແຕ່ທ່ານບໍ່ສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 3 ພຽງຢ່າງດຽວໄດ້.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

#### ຕົວຢ່າງ

ເບິ່ງ LINEST. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຈະບໍ່ມີການສົ່ງຄືນຜົນບວກກຳລັງສອງ.

## MDETERM

ສົ່ງຄ່າດີແຕກມີນັງ (determinant) ຂອງມາຕຣິກ. ຟັງຊັນນີ້ຈະສົ່ງຄ່າອອກມາໃນຫ້ອງດຽວ, ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເລືອກຂອບເຂດຜົນໄດ້ຮັບຫຼາຍຫ້ອງ.

#### ໄວຍາກອນ

MDETERM(Array)

Array ແມ່ນມາຕຣິກຈະຕຸລັດທີ່ຕ້ອງການຫາຄ່າດີແຕກມີນັງ.

ທ່ານສາມາດເບິ່ງຄຳແນະນຳທົ່ວໄປກ່ຽວກັບການໃຊ້ຟັງຊັນອາເຣໄດ້ທີ່ສ່ວນເທິງຂອງໜ້ານີ້.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

## MINVERSE

ສົ່ງຄ່າມາຕຣິກປີ້ນ (inverse array).

#### ໄວຍາກອນ

MINVERSE(Array)

Array ແມ່ນມາຕຣິກຈະຕຸລັດທີ່ຕ້ອງການຫາຄ່າປີ້ນ.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

#### ຕົວຢ່າງ

ເລືອກຂອບເຂດຮູບຈະຕຸລັດ ແລະ ເລືອກ MINVERSE. ເລືອກອາເຣຜົນອອກ, ເລືອກຊ່ອງ ອາເຣ ແລະ ຄລິກ ຕົກລົງ.

## MMULT

ຄຳນວນຜົນຄູນມາຕຣິກຂອງສອງອາເຣ. ຈຳນວນຖັນຂອງອາເຣທີ 1 ຕ້ອງເທົ່າກັບຈຳນວນແຖວຂອງອາເຣທີ 2.

#### ໄວຍາກອນ

MMULT(Array 1; Array 2)

Array 1 ແມ່ນອາເຣທຳອິດທີ່ໃຊ້ໃນການຄູນ.

Array 2 ແມ່ນອາເຣທີສອງ.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

#### ຕົວຢ່າງ

ເລືອກຂອບເຂດຈະຕຸລັດ. ເລືອກຕຳລາ MMULT. ເລືອກ ອາເຣ 1, ຈາກນັ້ນເລືອກ ອາເຣ 2. ໂດຍນຳໃຊ້ ຕົວຊ່ວຍສ້າງຕຳລາ, ໝາຍເອົາຫ້ອງ ອາເຣ. ຄລິກ ຕົກລົງ. ອາເຣຜົນໄດ້ຮັບຈະປະກົດຂຶ້ນໃນຂອບເຂດທຳອິດທີ່ເລືອກ.

## MUNIT

ສົ່ງຄ່າມາຕຣິກເອກະລັກ (unitary square array) ຕາມຂະໜາດທີ່ກຳນົດ. ມາຕຣິກເອກະລັກແມ່ນມາຕຣິກຈະຕຸລັດທີ່ເສັ້ນເນັ່ງຈອມຫຼັກມີຄ່າເປັນ 1 ແລະ ສ່ວນທີ່ເຫຼືອເປັນ 0 ທັງໝົດ.

#### ໄວຍາກອນ

MUNIT(Dimensions)

Dimensions ໝາຍເຖິງຂະໜາດຂອງມາຕຣິກເອກະລັກ.

ທ່ານສາມາດເບິ່ງຄຳແນະນຳທົ່ວໄປກ່ຽວກັບຟັງຊັນອາເຣໄດ້ທີ່ສ່ວນເທິງຂອງໜ້ານີ້.

#### ຕົວຢ່າງ

ເລືອກຂອບເຂດຫ້ອງເປັນຮູບຈະຕຸລັດໃນແຜ່ນງານ, ຕົວຢ່າງ: ຈາກ A1 ຫາ E5.

ໂດຍທີ່ຍັງເລືອກຂອບເຂດນັ້ນຢູ່, ໃຫ້ເລືອກຟັງຊັນ MUNIT. ໝາຍຕິກໃສ່ ອາເຣ (Array). ປ້ອນຂະໜາດທີ່ຕ້ອງການ (ໃນນີ້ແມ່ນ 5), ແລ້ວກົດ ຕົກລົງ.

ທ່ານຍັງສາມາດປ້ອນສູດ =MUNIT(5) ໃນຫ້ອງສຸດທ້າຍຂອງຊ່ວງທີ່ເລືອກ (E5), ແລະ ກົດ Shift + Command + Enter Shift + Ctrl + Enter.

ຕອນນີ້ທ່ານຈະເຫັນມາຕຣິກເອກະລັກປະກົດຢູ່ໃນຂອບເຂດ A1:E5.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

## SUMPRODUCT

ຄູນອົງປະກອບທີ່ກົງກັນໃນອາເຣທີ່ກຳນົດໃຫ້, ແລະ ສົ່ງຄືນຜົນບວກຂອງຜົນຄູນເຫຼົ່ານັ້ນ.

#### ໄວຍາກອນ

SUMPRODUCT(ອາເຣ 1[; ອາເຣ 2;][...;[ອາເຣ 255]])

ອາເຣ 1[; ອາເຣ 2;][...;[ອາເຣ 255]] ໝາຍເຖິງ ອາເຣທີ່ຕ້ອງການເອົາອົງປະກອບທີ່ກົງກັນມາຄູນກັນ.

ຢ່າງໜ້ອຍຕ້ອງມີໜຶ່ງອາເຣເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງລາຍການອາກິວເມັນ. ຖ້າໃຫ້ມາພຽງອາເຣດຽວ, ອົງປະກອບທັງໝົດຂອງອາເຣຈະຖືກລວມເຂົ້າກັນ. ຖ້າໃຫ້ມາຫຼາຍກວ່າໜຶ່ງອາເຣ, ພວກມັນທັງໝົດຕ້ອງມີຂະໜາດເທົ່າກັນ.

#### ຕົວຢ່າງ

| A | B | C | D
1 | 2 | 3 | 4 | 5
2 | 6 | 7 | 8 | 9
3 | 10 | 11 | 12 | 13

=SUMPRODUCT(A1:B3;C1:D3) ສົ່ງຄືນ 397.

ການຄິດໄລ່: A1*C1 + B1*D1 + A2*C2 + B2*D2 + A3*C3 + B3*D3

ທ່ານສາມາດໃຊ້ SUMPRODUCT ເພື່ອຄິດໄລ່ຜົນຄູນສະກາລາຂອງສອງເວັກເຕີ.

SUMPRODUCT ສົ່ງຄືນເປັນຕົວເລກດຽວ, ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປ້ອນຟັງຊັນເປັນແບບອາເຣ.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

## SUMX2MY2

ສົ່ງຄືນຜົນບວກຂອງຜົນຕ່າງກຳລັງສອງຂອງຄ່າທີ່ກົງກັນໃນສອງອາເຣ.

#### ໄວຍາກອນ

SUMX2MY2(ອາເຣX; ອາເຣY)

ອາເຣX ໝາຍເຖິງ ອາເຣທຳອິດທີ່ຕ້ອງການເອົາອົງປະກອບມາຍົກກຳລັງສອງແລ້ວບວກເຂົ້າກັນ.

ອາເຣY ໝາຍເຖິງ ອາເຣທີສອງທີ່ຕ້ອງການເອົາອົງປະກອບມາຍົກກຳລັງສອງແລ້ວລົບອອກ.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

## SUMX2PY2

ສົ່ງຄືນຜົນບວກຂອງຜົນລວມກຳລັງສອງຂອງຄ່າທີ່ກົງກັນໃນສອງອາເຣ.

#### ໄວຍາກອນ

SUMX2PY2(ອາເຣX; ອາເຣY)

ອາເຣX ໝາຍເຖິງ ອາເຣທຳອິດທີ່ຕ້ອງການເອົາອົງປະກອບມາຍົກກຳລັງສອງແລ້ວບວກເຂົ້າກັນ.

ອາເຣY ໝາຍເຖິງ ອາເຣທີສອງທີ່ຕ້ອງການເອົາອົງປະກອບມາຍົກກຳລັງສອງແລ້ວບວກເຂົ້າກັນ.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

## SUMXMY2

ບວກຄ່າກຳລັງສອງຂອງສ່ວນຜິດດ່ຽງລະຫວ່າງຄ່າທີ່ກົງກັນໃນສອງອາເຣ.

#### ໄວຍາກອນ

SUMXMY2(ອາເຣX; ອາເຣY)

ອາເຣX ໝາຍເຖິງ ອາເຣທຳອິດທີ່ຕ້ອງການເອົາອົງປະກອບມາລົບກັນແລ້ວຍົກກຳລັງສອງ.

ອາເຣY ໝາຍເຖິງ ອາເຣທີສອງທີ່ຕ້ອງການເອົາອົງປະກອບມາລົບກັນແລ້ວຍົກກຳລັງສອງ.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

## TRANSPOSE

ປີ້ນຖັນເປັນແຖວ ແລະ ປີ້ນແຖວເປັນຖັນຂອງອາເຣ (Transpose).

#### ໄວຍາກອນ

TRANSPOSE(Array)

Array ແມ່ນອາເຣທີ່ຕ້ອງການປີ້ນແຖວເປັນຖັນ.

ທ່ານສາມາດເບິ່ງຄຳແນະນຳທົ່ວໄປກ່ຽວກັບການໃຊ້ຟັງຊັນອາເຣໄດ້ທີ່ສ່ວນເທິງຂອງໜ້ານີ້.

#### ຕົວຢ່າງ

ໃນສະເປຣດຊີດ, ໃຫ້ເລືອກຊ່ວງຂໍ້ມູນທີ່ອາເຣທີ່ປີ້ນແລ້ວສາມາດປາກົດຂຶ້ນໄດ້. ຖ້າອາເຣຕົ້ນສະບັບມີ n ແຖວ ແລະ m ຖັນ, ຊ່ວງຂໍ້ມູນທີ່ທ່ານເລືອກຕ້ອງມີຢ່າງໜ້ອຍ m ແຖວ ແລະ n ຖັນ. ຈາກນັ້ນປ້ອນສູດໂດຍກົງ, ເລືອກອາເຣຕົ້ນສະບັບ ແລ້ວກົດ Shift + Command + Enter Shift + Ctrl + Enter. ຫຼື, ຖ້າທ່ານກຳລັງໃຊ້ ຕົວຊ່ວຍສ້າງຟັງຊັນ, ໃຫ້ໝາຍເອົາຊ່ອງໝາຍ ອາເຣ. ອາເຣທີ່ປີ້ນແລ້ວຈະປາກົດຂຶ້ນໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນເປົ້າໝາຍທີ່ເລືອກໄວ້ ແລະ ຈະຖືກປ້ອງກັນການປ່ຽນແປງໂດຍອັດຕະໂນມັດ.

| A | B | C | D
1 | 2 | 3 | 4 | 5
2 | 6 | 7 | 8 | 9

ຕາຕະລາງຂ້າງເທິງມີ 2 ແຖວ, 4 ຖັນ. ເພື່ອປີ້ນມັນ, ທ່ານຕ້ອງເລືອກຂອບເຂດທີ່ມີ 4 ແຖວ, 2 ຖັນ (ຕົວຢ່າງ: A7:B10) ແລ້ວປ້ອນສູດດັ່ງນີ້:

TRANSPOSE(A1:D2)

ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າໄດ້ປ້ອນມັນເປັນສູດມາຕຣິກດ້ວຍ Shift + Command + Enter Shift + Ctrl + Enter. ຜົນໄດ້ຮັບຈະມີດັ່ງນີ້:

| A | B
7 | 2 | 6
8 | 3 | 7
9 | 4 | 8
10 | 5 | 9

## TREND

ສົ່ງຄືນຄ່າຕາມແນວໂນ້ມແບບເສັ້ນຊື່.

#### ໄວຍາກອນ

TREND(DataY [; DataX [; NewDataX [; LinearType]]])

DataY ໝາຍເຖິງ ອາເຣຂໍ້ມູນ Y.

DataX (ເລືອກໄດ້) ໝາຍເຖິງ ອາເຣຂໍ້ມູນ X.

NewDataX (ເລືອກໄດ້) ໝາຍເຖິງ ອາເຣຂອງຂໍ້ມູນ X ທີ່ໃຊ້ສຳລັບການຄິດໄລ່ຄ່າໃໝ່.

LinearType (ເລືອກໄດ້). ຖ້າ LinearType = 0, ເສັ້ນຈະຖືກຄິດໄລ່ຜ່ານຈຸດສູນ. ຖ້າເປັນຢ່າງອື່ນ, ຈະຄິດໄລ່ເສັ້ນທີ່ມີຄ່າອັອຟເຊັດນຳ. ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ LinearType <> 0.

ໃນຟັງຊັນ LibreOffice Calc, ພາລາມິເຕີທີ່ຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້" ສາມາດຖືກລະເວັ້ນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອບໍ່ມີພາລາມິເຕີອື່ນຕາມຫຼັງເທົ່ານັ້ນ. ຕົວຢ່າງ, ໃນຟັງຊັນທີ່ມີສີ່ພາລາມິເຕີ, ເຊິ່ງສອງພາລາມິເຕີສຸດທ້າຍຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້", ທ່ານສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 4 ຫຼື ພາລາມິເຕີທີ 3 ແລະ 4 ໄດ້, ແຕ່ທ່ານບໍ່ສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 3 ພຽງຢ່າງດຽວໄດ້.

ຄຳອະທິບາຍເພີ່ມເຕີມຢູ່ດ້ານເທິງຂອງໜ້ານີ້.

#### ຕົວຢ່າງ

ເລືອກຂອບເຂດໃນສະເປຣດຊີດທີ່ຈະໃຫ້ຂໍ້ມູນແນວໂນ້ມສະແດງອອກມາ. ເລືອກຟັງຊັນ. ປ້ອນຂໍ້ມູນຜົນອອກ ຫຼື ເລືອກດ້ວຍເມົາສ໌. ໝາຍເອົາຊ່ອງ Array, ແລ້ວກົດ OK. ຂໍ້ມູນແນວໂນ້ມທີ່ຄິດໄລ່ຈາກຂໍ້ມູນຜົນອອກຈະຖືກສະແດງຂຶ້ນ.

ຫົວຂໍ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

ຟັງຊັນຕາມໝວດໝູ່

ກະລຸນາສະໜັບສະໜູນພວກເຮົາ!