Κεφάλαιο 3. Πρώτα βήματα με το GIMP
| Μέρος I. Ξεκίνημα |

## Κεφάλαιο 3. Πρώτα βήματα με το GIMP

## 1. Βασικές έννοιες

Σχήμα 3.1. Wilber, η μασκότ του GIMP

Το κιτ κατασκευής Wilber ( src/images/Wilber_Construction_Kit_original.xcf) σας επιτρέπει να δώσετε στη μασκότ του GIMP που ονομάζεται Wilber μια διαφορετική εμφάνιση. Είναι έργο του Tuomas Kuosmanen (τίγρης).

Αυτή η ενότητα δίνει μια σύντομη εισαγωγή στις βασικές ιδέες και ορολογία που χρησιμοποιούνται στο GIMP. Οι έννοιες που παρουσιάζονται εδώ εξηγούνται σε πολύ μεγαλύτερο βάθος αλλού. Με λίγες εξαιρέσεις, αποφύγαμε να επισκιάσουμε αυτό το κομμάτι με πολλούς συνδέσμους και διασταύρωση παραπομπών: οτιδήποτε αναφέρεται εδώ είναι τόσο υψηλού επιπέδου που μπορείτε εύκολα να το εντοπίσετε στο ευρετήριο.

Εικόνες

  Οι εικόνες είναι οι βασικές οντότητες που χρησιμοποιούνται από το GIMP. Μιλώντας χοντρικά, μια «εικόνα» αντιστοιχεί σε ένα απλό αρχείο, όπως ως αρχείο TIFF ή JPEG. Μπορείτε επίσης να σκεφτείτε ότι μια εικόνα αντιστοιχεί σε μία απλή εμφάνιση παραθύρου, αλλά αυτό δεν είναι ολότελα σωστό (είναι δυνατό να υπάρχουν πολλαπλά παράθυρα που όλα να εμφανίζουν την ίδια εικόνα). Δεν είναι δυνατό να έχουμε ένα μοναδικό παράθυρο που να εμφανίζει περισσότερο από μία εικόνα· αντίθετα μια εικόνα μπορεί να μην έχει παράθυρο που την εμφανίζει.

  Μια εικόνα του GIMP μπορεί να είναι πιο περίπλοκη. Αντί να την σκεφτόμαστε ως κάτι όπως ένα φύλλο χαρτί με ένα σχέδιο πάνω της, σκεφτείτε την περισσότερο ως ένα βιβλίο, του οποίου οι σελίδες καλούνται «στρώσεις». Πέρα από μια στοίβα στρώσεων, μια εικόνα GIMP μπορεί να περιέχει μια μάσκα επιλογής, ένα σύνολο καναλιών και ένα σύνολο μονοπατιών. Στην πραγματικότητα το GIMP προσφέρει ένα μηχανισμό για προσάρτηση τυχαίων κομματιών δεδομένων που λέγονται «παράσιτα», σε μια εικόνα.

  Στο GIMP, είναι δυνατό να υπάρχουν πολλές ανοικτές εικόνες ταυτόχρονα. Αν και μεγάλες εικόνες μπορεί ναχρησιμοποιούν πολλά Mb μνήμης, το GIMP χρησιμοποιεί ένα σύνθετο σύστημα διαχείρισης της μνήμηςβασισμένο σε παράθεση που επιτρέπει στο GIMP να επεξεργάζεται πολύ μεγάλες εικόνες άνετα. Υπάρχουν όρια, όμως, και έχοντας περισσότερη διαθέσιμη μνήμη μπορεί να βελτιωθεί η επίδοση του συστήματος.

Στρώσεις

  Εάν μια απλή εικόνα μπορεί να συγκριθεί με ένα μόνο φύλλο χαρτιού, μια εικόνα με στρώσεις συνδέεται με ένα φύλλο διαφανών χαρτιών που στοιβάζονται το ένα πάνω στο άλλο. Μπορείτε να σχεδιάσετε σε κάθε χαρτί, αλλά εξακολουθείτε να βλέπετε το περιεχόμενο των άλλων φύλλων μέσα από τις διαφανείς περιοχές. Μπορείτε επίσης να μετακινήσετε ένα φύλλο σε σχέση με τα άλλα. Οι εξελιγμένοι χρήστες του GIMP ασχολούνται συχνά με εικόνες που περιέχουν πολλές στρώσεις, ακόμη και δεκάδες από αυτές. Οι στρώσεις δεν χρειάζεται να είναι αδιαφανείς και δεν χρειάζεται να καλύπτουν ολόκληρη την έκταση μιας εικόνας, επομένως, όταν κοιτάζετε την εμφάνιση μιας εικόνας, μπορεί να δείτε περισσότερα από το επάνω στρώμα: μπορεί να δείτε στοιχεία πολλών στρώσεων. Για περισσότερες πληροφορίες, ανατρέξτε στο Εισαγωγή στις στρώσεις.

Ανάλυση

  Digital images consist of a grid of square pixels. Each image has a size measured in two dimensions, such as 900 pixels wide by 600 pixels high. But pixels don't have a set size in physical space. To set up an image for printing, we use a value called resolution, defined as the ratio between an image's size in pixels and its physical size (usually in inches) when it is printed on paper. Most file formats (but not all) can save this value, which is expressed as ppi—pixels per inch.

  When printing a file, the resolution determines the size the image will have on paper, and as a result, the physical size of the pixels. The same 900×600 pixel image may be printed as a small 3×2" card with barely noticeable pixels—or as a large poster with large, chunky pixels.

  Images imported from cameras and mobile devices tend to have a resolution attached to the file. The resolution is usually 72 or 96 ppi. It is important to realize that this resolution is arbitrary and was chosen for historic reasons. You can always change the resolution with GIMP—this has no effect on the actual image pixels. Furthermore, for uses such as displaying images online, on mobile devices, television or video games—in short, any use that is not print—the resolution value is meaningless and is ignored. Instead, the image is usually displayed so that each image pixel conforms to one screen pixel.

Κανάλια

  Ένα κανάλι είναι ένα μοναδικό συστατικό του χρώματος ενός εικονοστοιχείου. Για ένα χρωματιστό εικονοστοιχείο στο GIMP, αυτά τα συστατικά είναι συνήθως το κόκκινο, το πράσινο, το γαλάζιο και μερικές φορές διαφάνεια (άλφα). Για μια εικόνα με γκρι κλίμακα, είναι γκρι και άλφα και για μια χρωματιστή εικόνα από ευρετήριο, είναι από ευρετήριο και άλφα.

  Η συνολική ορθογώνια σειρά οποιουδήποτε από τα συστατικά χρώματα για όλα τα εικονοστοιχεία σε μια εικόνα, αναφέρεται επίσης ως κανάλι. Μπορείτε να δείτε αυτά τα χρωματικά κανάλια με το Διάλογος καναλιών.

  Όταν προβάλλεται η εικόνα, το GIMP βάζει αυτά τα συστατικά μαζί για να σχηματίσει τα χρώματα του εικονοστοιχείου για την οθόνη, τον εκτυπωτή ή άλλες συσκευές εξόδου. Μερικές συσκευές εξόδου μπορεί να χρησιμοποιούν διαφορετικά κανάλια για το κόκκινο, το πράσινο και το γαλάζιο. Εάν το κάνουν, τα κανάλια του GIMP μετατρέπονται σε κατάλληλα κανάλια για την συσκευή, όταν προβάλλεται η εικόνα.

  Τα κανάλια μπορεί να είναι χρήσιμα, όταν δουλεύετε σε μια εικόνα που χρειάζεται ρυθμίσεις σε ένα συγκεκριμένο χρώμα. Π.χ., εάν θέλετε να αφαιρέσετε «τα κόκκινα μάτια» από μια φωτογραφία, μπορείτε να δουλέψετε στο κόκκινο κανάλι.

  Μπορείτε να θεωρήσετε τα κανάλια ως μάσκες που επιτρέπουν ή περιορίζουν την έξοδο του χρώματος που το κανάλι αντιπροσωπεύει. Χρησιμοποιώντας φίλτρα στις πληροφορίες καναλιού, μπορείτε να δημιουργήσετε πολλά μεταβαλλόμενα και λεπτά αποτελέσματα στην εικόνα. Ένα απλό παράδειγμα χρήσης φίλτρου στα χρωματικά κανάλια είναι το φίλτρο Μείκτης καναλιού.

  Πέρα από αυτά τα κανάλια το GIMP επίσης σας επιτρέπει να δημιουργήσετε άλλα κανάλια (ή πιο σωστά, μάσκες καναλιών), που προβάλλονται στο κάτω μέρος του διαλόγου καναλιών. Μπορείτε να δημιουργήσετε ένα Νέο κανάλι ή να αποθηκεύσετε επιλογή σε κανάλι (μάσκας). Δείτε σχετικά στο γλωσσάρι στο Μάσκες για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις μάσκες καναλιών.

Επιλογές

  Often when modifying an image, you only want a part of the image to be affected. The «selection» mechanism makes this possible. Each image has its own selection, which you normally see as a moving dashed line separating the selected parts from the unselected parts (the so-called «marching ants»). Actually this is a bit misleading: selection in GIMP is graded, not all-or-nothing, and really the selection is represented by a full-fledged grayscale channel. The dashed line that you normally see is simply a contour line at the 50%-selected level. At any time, though, you can visualize the selection channel in all its glorious detail by toggling the Quick Mask button.

  Ένα μεγάλο μέρος της εκμάθησης της αποτελεσματικής χρήσης του GIMP απαιτεί την τεχνική των καλών επιλογών-επιλογές που περιέχουν ακριβώς ότι χρειαζόσαστε και τίποτα παραπάνω. Επειδή ο χειρισμός της επιλογής είναι κεντρικά σπουδαίος, το GIMP σας δίνει πολλά εργαλεία για να το κάνετε: μια ταξινόμηση των εργαλείων δημιουργίας επιλογής, ένα μενού χειρισμών επιλογής και την ικανότητα να εναλλάσσεσθε στην κατάσταση γρήγορης μάσκας, στην οποία μπορείτε να συμπεριφερθείτε στο κανάλι επιλογής σαν να ήτανε ένα χρωματικό κανάλι, συνεπώς «βάψιμο της επιλογής». Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε επίσης Η επιλογή.

Αναίρεση

  Όταν κάνετε λάθη, μπορείτε να τα αναιρείτε. Σχεδόν ο,τιδήποτε κάνετε σε μια εικόνα είναι αναιρέσιμο. Στην πραγματικότητα, μπορείτε να αναιρέσετε έναν σημαντικό αριθμό από τις πιο πρόσφατες ενέργειες που κάνατε, εάν αποφασίσετε ότι κάνατε λάθος. Το GIMP το κάνει δυνατό κρατώντας το ιστορικό των ενεργειών σας. Αυτό το ιστορικό καταναλώνει μνήμη, όμως, έτσι η αναιρεσιμότητα δεν είναι άπειρη. Μερικές ενέργειες χρησιμοποιούν πολύ λίγη μνήμη αναίρεσης, έτσι που μπορείτε να κάνετε δεκάδες αναιρέσεις πριν οι παλιότερες να διαγραφούν από το ιστορικό· άλλοι τύποι ενεργειών απαιτούν τεράστια ποσά αναιρετικής μνήμης.

  Μπορείτε να διαμορφώσετε την ποσότητα της μνήμης που επιτρέπει το GIMP για το ιστορικό αναίρεσης κάθε εικόνας, αλλά σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει πάντα να μπορείτε να αναιρέσετε τουλάχιστον τις 2-3 πιο πρόσφατες ενέργειές σας. Η πιο σημαντική ενέργεια που δεν μπορεί να αναιρεθεί είναι το κλείσιμο μιας εικόνας. Για αυτόν τον λόγο, το GIMP σας ζητά να επιβεβαιώσετε ότι θέλετε πραγματικά να κλείσετε την εικόνα εάν έχετε κάνει αλλαγές σε αυτήν. Για περισσότερες πληροφορίες, ανατρέξτε επίσης στην ενότητα Αναίρεση.

Πρόσθετα

  Πολλά από τα πράγματα που κάνετε σε μια εικόνα στο GIMP γίνονται από αυτή καθεαυτή την εφαρμογή του GIMP. Όμως το GIMP κάνει επίσης εκτεταμένη χρήση «προσθέτων», που είναι εξωτερικά προγράμματα που αλληλεπιδρούν πολύ στενά με το GIMP και είναι ικανά να χειριστούν εικόνες και άλλα αντικείμενα του GIMP με πολύ εξελιγμένους τρόπους. Πολλά σημαντικά πρόσθετα συνδέονται με το GIMP, αλλά υπάρχουν επίσης πολλά διαθέσιμα μέσα από άλλα μέσα. Στην πραγματικότητα, η συγγραφή προσθέτων (και σεναρίων) είναι ο πιο απλός τρόπος για ανθρώπους που δεν ανήκουν στην ομάδα ανάπτυξης του GIMP για να προσθέσουν καινούργιες δυνατότητες στο GIMP.

  Όλες οι εντολές στο μενού φίλτρων και ένας σημαντικός αριθμός εντολών σε άλλα μενού είναι στην πραγματικότητα.

Σενάρια

  Εκτός από τα πρόσθετα, το GIMP μπορεί επίσης να κάνει χρήση σεναρίων. Τα σενάρια γράφονται σε μια γλώσσα που ονομάζεται Script-Fu, η οποία είναι μοναδική για το GIMP (για όσους ενδιαφέρονται, είναι μια διάλεκτος της γλώσσας που μοιάζει με Lisp που ονομάζεται Scheme). Στο παρελθόν υπήρχε σαφής διάκριση μεταξύ σεναρίων και προσθέτων, αλλά αυτό εξαφανίζεται. Ανάλογα με τον διερμηνέα Script-Fu που χρησιμοποιείτε, τα σενάρια Scheme μπορούν επίσης να εγκατασταθούν ως πρόσθετα.

Κεφάλαιο 2. Starting GIMP |  | 2. Κύρια παράθυρα

Report a bug in GIMP Αναφορά σφάλματος τεκμηρίωσης